Via deze link kun je de GPS van de gemaakte wandelingen en beklimmingen in Bolivia downloaden. Dit bestand dien je als gpx bestand te downloaden om de informatie in je GPS te kunnen inlezen. In de overige berichten in deze categorie kun je de beschrijvingen van de wandelingen cq. beklimmingen nalezen.
Het GPS bestand bevat deze GPS tracks:
Het GPS bestand bevat deze waypoints:
Van 17 dec 2010 t/m 2 jan 2011 gingen we met een groepsreis van HT wandelreizen op pad om in Tanzania de Kilimanjaro te beklimmen. Ter acclimatisatie werd eerst Mt. Meru beklommen. Ook mocht een safari (van 2 dagen) niet ontbreken. De twee beklimmingen en de safari worden hieronder als aparte berichten beschreven.
GPS tracks
Van de beklimmingen zijn de tracks en waypoints zoals door mij vastgelegd te downloaden. Deze zijn te downloaden via deze link: Download Meru_Kili_All (gebruik save target as).
In dit bestand staan deze tracks:
En deze waypoints:
De plaatjes/grafiekjes bij de beschrijvingen komen uit het reisboekje "Kilimajaro: Trekking Guide" van Stedman. Dit boekje heb ik zelf niet, maar is zeker een echte aanrader om vooraf aan te schaffen.
De eerste 2 dagen stonden in het teken van Safari's. Naast dat dit natuurlijk een geweldige belevenis is, waren deze dagen ook erg goed om bij te komen van de lange vliegreis van Brussel via Parijs, Addis Abada, Mumbasa naar Kilimanjaro.
De eerste dag werden we bij ons hotel in Arusha opgepikt en reden we naar het Lake Manyara nat. park. In een open jeep (het dak kon omhoog) mochten we o.a. olifanten, zebra's, giraffen en aardvarkens aanschouwen.
De laatste stop was de Hippo-pool. Omdat het tegen het einde van de dag liep, kwamen de eerste nijlpaarden het water uit. Dit was erg mooi om te zien (vooral met verrekijker
).
We overnachtten in 'n tent in het zgn. muscito village. Hoewel het met de muggen eigenlijk wel mee viel. Helaas was er toch één niet te vangen mug die de nacht van z'n leven gehad moet hebben in onze tent…
De volgende dag naar de Ngorongorokrater. Ook hier weer veel dieren gezien. Gnoe's, hyena's, buffels en leeuwen. Met name de leeuwin die zonder omkijken het pad tussen alle jeeps door overstak was erg indrukwekkend. Aan het einde van de dag terug naar Arusha. Helaas was er geen tijd meer, volgens de chauffeur, om de Masai markt te verkennen.
Inleiding
Ter acclimatisatie beklommen we eerst de Mt. Meru. Met 4.562m toch de vijfde berg van Afrika. Mt. Meru is een slapende vulkaan. Een alleenstaande berg die steil oprijst uit het omringende landschap. Op een hoogte van 2.000 meter heeft de berg een doorsnede van zo’n 20 kilometer. De berg is bijna een perfecte kegel met een interne krater die omgeven is door steile kliffen. Op 2.500 meter is er een stuk uit de muur gebroken zodat de top de vorm heeft van een hoefijzer. Tegenover deze breuk ligt het hoogste punt van de berg op 4.580 meter. Tijdens de vierdaagse trektocht overnachtten we in hutten met 4 persoonskamertjes inclusief stapelbedden en matrassen.
Dag 1 – naar de Miriakamba hut
21 december 2010
Van de gate (1.600m; 002) naar Miriakamba hut (2.500m; 005)
+1.000m / -100m
4 uur
Na een autorit van een anderhalfuur en na ons ingeschreven te hebben startte onze klim door het woud omhoog. Wij liepen de lange route omhoog. Deze route volgt grotendeel een 4×4 weg tot bijna bij de hut. Hier en daar konden we deze weg afsnijden. Na een uurtje lopen werd het pad geblokkeerd door een giraf, maar dit dier maakte zich rustig uit te voeten na voor onze foto's geposeerd te hebben. Buffels en andere dieren hebben de weg niet versperd, dus voor de meelopende ranger was er gelukkig niets te doen. De lunchstop hielden we bij een grote boom waarbij het pad door de stam heen loopt (003). Onderweg ook nog een pauzetje gehouden bij een waterval (004). Beiden erg mooi om te zien.
Renates rugzak was versierd met slingers en 4 balonnen ter gelegenheid van haar verjaardag. Helaas hebben de balonnen de hut niet gehaald omdat deze onderweg spontaan knapten. De verjaardagtaart in de hut bestond wel uit alleen kaarsjes. Toch was het de meest speciale taart ooit. En nog goed voor de lijn ook .
Dag 2 – Miriakamba – Saddlehut en Little Meru
22 december 2010
Van Miriakamba hut naar Saddle hut (3.560m; 006)
+ 1.000m
4 uur
In de ochtend liepen we in rustig tempo naar de volgende hut. Het eerste deel van de route ging over een met balken geüpgrade pad. Maar na 150 hoogtemeters traplopen werd het gelukkig weer een normaal pad.
In de middag hebben we nog de Little Meru beklommen. In 5 kwartier 300m omhoog en in 3 kwartier weer naar beneden. De uitzichten op deze top (3.800m; 007) vielen ten gevolge van de vele mistflarden tegen.
Dag 3 – Saddlehut-SocialistPeak-Miriakamba
23 december 2010
Naar Meru peak (4.562m; 008) en terug naar Miriakamba
+1.500m / – 2.500m
5 uur omhoog naar de top, 3,5 uur dalen naar Saddlehut en nog 2,5 uur dalen naar Miriakamba
Vandaag gingen we met 10 van de 12 deelnemers om stipt 03:00AM omhoog. Gelukkig hadden de meesten repen en hartkeks mee of werden deze gedurende de tocht gedeeld, want het beloofde ontbijt bestond slechts uit 'n kop thee en een paar biscuitjes. De volle maan aan de heldere hemel (om 2 uur regende het nog) zorgde ervoor dat de hoofdlampjes nauwelijks nodig waren. Het eerste deel van de klim, tot aan Rhino Point (3.880m; 009), was erg eenvoudig. Daarna begon, in ieder geval voor mij, het leuke werk. De route liep eerst weer via een steile wand omlaag om daarna weer, veelal over de graat, naar de top te stijgen. Anderhalf uur voor we op de top waren kwam de zon op, wat natuurlijk voor mooie plaatjes zorgde.
Rond 8 uur stonden we alle 10 op de top. Pas toen merkte ik aan een stekende hoofdpijn dat ik me op hoogte bevond. Deze hoofdpijn maakte de afdaling er een stuk zwaarder op. In de Saddlehut, waar we een lange lunchstop hielden was deze hoofdpijn nog altijd niet over. Sterker nog, hij was alleen maar erger. Ik vreesde toen het ergste voor de Kilimanjaro, maar dat was toen van later zorg. Dat we niet weer, zoals gepland/beschreven in de reisbeschrijving, in de Saddlehut maar in Miriakamba sliepen vond ik opeens helemaal niet zo erg meer. Want na nog 1.000m zware afdaalmeters, vooral die laatste 150m trapjes waar ik eerder over schreef dreunde in m'n kop, zakte de hoofdpijn op 2.500m snel weg.
Al met al dus een zware dag, voor iedereen. Om 20 uur ging al iedereen plat, en we sliepen als een blok tot na 6 uur de volgende ochtend.
Dag 4 – Miriakamba-Gate
24 december 2010
Van Miriakamba weer terug naar de gate
- 900m
2 uur
Vandaag weer terug naar de gate, via de korte route.Maar eerst moesten we nog met onze 14 dragers, kok, assistent kok, gids, assistent gids en ranger op de foto. En ieder van hen een fooi toeschuiven natuurlijk. Deze route dalen en niet stijgen was trouwens een goed plan. Vanaf dit pad prachtige uitzichten richting de Kilimanjaro, ook door de veel minder hoge begroeiïng dan naar boven. De beperkte begroeiïng zorgde wel voor weinig schaduw: ik zou er niet aan moeten denken hier met 30 graden plus omhoog te hebben moeten lopen.
Inleiding De tweede week van deze groepsreis stond in het tegen van de Kilimanjo. Deze berg steekt ruim 5 kilometer uit boven zijn omgeving en is daarmee de hoogste vrijstaande berg ter wereld, en met z'n 5.895m de hoogste berg van Afrika natuurlijk. Omhoog volgden we de rustigere Lemosho route. Hiermee beklim je de Kili in 7 dagen in plaats van de gebruikelijke 5. We bleven daardoor ook wat langer tussen de 3400 en 4000 meter, waardoor onze kans op de top verbeterde. We daalden af via de Mweka-route.
Dag 1: Naar Forest Camp
25 december 2010
Van Start (zover de auto kon komen in de modder) naar Forest Camp (012)
3,5h
+1000m
4,5km
Vanuit Arusha reden we, via een supermarktje dat wel om 8:30 uur geopend was naar de Londorosi gate. Hier moesten allerlei formaliteiten gedaan worden. Allereerst schreven wij ons in, toen werd de bagage van de dragers gewogen: er bleken 4 extra dragers nodig. Daarna konden ook de dragers zich inschrijven waarna we naar de start van de route door konden rijden. Dat wil zeggen tot zover we konden komen. Het 4×4 pad werd zo modderig dat doorijden niet meer
mogelijk was, en we dus een paar extra km's te voet mochten maken. Maar eerst lunchen en toen nog altijd voor de dragers uit van start. De bus van de dragers kwam nog minder ver namelijk. Na een uurtje kwamen we langs het punt waar de route eigenlijk zou starten (011). Hierna ging het pad steiler door het bos omhoog. Vaak gleden we uit, en hadden we medelijden met de dragers die hier ook nog omhoog moesten glibberen. Net voor het donker waren we in het kamp. Gelukkig volgden de dragers met de tenten snel, hierdoor kon ik nog even gaan liggen voordat het het eten opgediend zou worden. Dit was nodig omdat ik me niet zo goed/fit voelde als ik zou willen.
Dag 2: Forest Camp -> Shira 1
26 december 2011
Van Forest Camp (012) naar Shira Camp 1 (014)
5h15min
+1000m
7km
Vandaag weer op tijd op stap. Helaas voel ik me nog niet echt fit, maar gelukkig fit genoeg om met blik op oneindig te gaan lopen. Al snel veranderen de hoge bomen van de jungle in menshoog struikgewas dat weer geleidelijk overging in alpine vegatatie. De route ging nagenooeg alleen maar omhoog, op een kleine afdaling naar een soort van kamp (013) na. Veel groepen stopten hier voor lunch, maar wij klommen eerst nog wat verder om op een mooi uitzichtspunt van onze lunchbox te genieten. Na ruim 5 uur pure wandeltijd arriveerden we in kamp Shira 1, gelegen aan het begin van het het grote shira plateau. Naast tal van latrines hadden we nu ook de beschikking over 2 toilettenten. Wat een luxe!
Aan het einde van de middag klaarde het op, waarna we prachtige uitzichten hadden op de Kilimanjaro: als alles goed gaan staan we daar over 4 dagen bovenop…
Dag 3: Shira 1 -> Cathedral Peak -> Shira 2
27 december 2010
Van Shira 1 naar Shira 2 (018)
4h50min
+600m, -200m
9,9km
Vandaag de tocht naar Shira 2, dit via een korte omweg naar de Cathedral Peak. Zeer geleidelijk steigend liepen we in het zonnetje in de richting van de Cathedral Peak. Op het zadel (016) konden we onze rugzakken achterlaten om nog een kleine 100m te stijgen naar de Cathedral Peak (015). Op de piek hadden ten gevolge van de mist nagenoeg geen uitzicht, en hebben we ons dus maar vermaakt met fotograferen van de steenman op de top. Tijdens de afdaling begon het iets te regenen, dus direct de regenjas aan toen we bij de rugtassen terug waren. Daarna weer een stevig klimmetje naar de top van East Shira Hill (017), waarna het geleidelijk doorsteeg tot aan Shira 2. Dit kamp was een meer verdeeld kamp: her en der tussen de rotsen was een kamp van meerdere tenten mogelijk. Helaas was ik nog altijd niet in topvorm, en was wederom een middagdutje nodig om enigszins te herstellen.
Dag 4: Shira 2 -> Lava Tower -> Barranco Camp
28 december 2010
Van Shira 2 naar Barranco Camp (021)
5h40min
+800m, -700m
10,1km
Vandaag rondden we als het ware de berg op een hooge van bijna 4000 meter. Na bijna 2 uur wandelen werd het bordje (019) met het pad direct naar Barranco camp genegeerd en volgenden we het pad omhoog naar Lava Tower. Op/bij lavatower zochten we een plekje uit de wind om te lunchen op 4500m. Na deze acclimatiesatieklim weer afgedaald naar net onder de 4000 meter waar we in Barranco camp aankwamen.
Dag 5: Barranco Camp – Barafu Camp
29 december 2010
Van Baranco Camp via Karanga Camp (023) naar Barafu Camp (024)
6h
+1200m, -600m
8km
Vandaag voelde in me opeens een stuk beter. Nog niet te vroeg juichen natuurlijk, maar wel lekker om ook van de omgeving te genieten ipv alleen maar miserabel te voelen. Maar een betere conditie was ook wel prettig omdat we direct stijl omhoog de Barabco Wall mochten beklimmen. Deze klim heet ook wel 'Breakfast Wall'. Maar het prachtige uitzicht bovenaan deze klim (022) maakte veel zoniet alles goed. Daarna ging de route via Kanranga Camp naar het op 4600m gelegen Barafu Camp. In dit kamp was het erg druk, maar er waren mooie plaatsen voor onze tentjes geregeld. Alleen de eettent stond wel erg scheef, waardoor het zaak was pannen en borden met beleid op de tafel te zetten, en moesten we met z'n 12-en aan één kant van de tent te zitten. 's Avonds na het eten was het uitzicht op de lichtjes van het bijna 4000m lager gelegen Moshi prachtig. Maar niet te lang daarnaar gekeken, om toch om 20h te gaan slapen. Om 23h stonden we nl. alweer op.
Dag 6: Naar de top van de Kilimanjaro
30 december 2010
Van Barafu Camp via Stella Point (025) naar Uhuru Peak (026).
6h20min
+1300m
4,22km
Daarna afdalen tot in Milennium Camp (028)
4,5h
-2500m
8,6km
NB Afdaling terug naar Barafu is niet getracked
Vandaag was het zover: de topdag. Om 0:15h startte onze wandeldag. Het ging direct steil omhoog, en we waren zeker niet de enige die omhoog gingen. Een surrealistisch beeld van groepen met hoofdlampjes, terwijl je in een wandelfile omhoog ging. Na bijna 2 uur filelopen steeg het iets minder steil, en kon er gepasseerd worden. Hierdoor verspreidde groepen zich meer over de berg en werd ook onze groep in twee-en gesplitst. Op stella point heb ik gewacht op de rest van de groep. Daar moest ik van van de laatste twee nog
klimmenden van onze groep (Gerda en Peter) helaas vernemen dat Jeroen (op ruim 5.000m) en Renate (op 5.500m) af hadden moeten haken. Door mijn half uur theedrinken op Stella Point voelde ik me heerlijk uitgerust op 5.800m. Dat laatste stukje over de graat was dus een eitje, en deed ik al fotograferend. Helaas niet met eigen camera, want die had Renate. Daarom maar Gerda's pocket camera geleend. Het was wel vreemd me eigenlijk zo goed te voelen, zeker als ik dit vergeleek met anderen groepen die echt door de gidsen omhoog gedragen werden en na iedere stap moesten stoppen.
Precies op tijd waren we op de top, want geen andere groepen die in de weg stonden voor de foto. Dus na een half uurtje kiekjes gemaakt te hebben zijn we afgedaald. Eerst naar Barafu Camp waar we enkele uurtje mochten uitrusten. Gelukkig daalden we toen verder, want de hoofdpijn was door de inspanning alleen maar erger geworden. Maar 600m lager in Milennium Camp was het over.
Dag 7: Van Milennium Camp naar Mwenka Gate
31 december 2011
Van Milennium Camp via Mwenka Camp (029) naar de Mwenka Gate (030)
4h30min
-2200m
De ochtend startte met het "gebruikelijke" foto (lees: fooi) moment van de 30 dragers, 2 koks en 3 (assistent) gidsen. Hierna alleen maar dalen via Mwenka Camp (3100m) naar de gate op 1700m. Onderweg nog aapjes in de boom gekeken, en bij de gate een T-shirt gekocht.
Hierna terug naar ons luxe verblijf in Moshi. Heerlijk gedouched en 's avond in Moshi Oud en Nieuw gevierd met locals in een kroeg. Om één uur waren we wel allemaal te moe om verder te feesten en zijn gaan slapen. De volgende ochtend na een nieuwjaarsduik (prima te doen bij 25 graden in zwembad van het hotel) weer de terugreis aanvaard.
zaterdag 4 september 2010
Cab des Dix -> Pas de Chevres -> Arolla (Hotel de la Tza)
3:00h
7,9km
+100m -1100m
De laatste dag kende nog één hindernis: Pas de Chèvres (016). Om deze pas over te steken moet een 35m hoge ladder opgeklommen worden. Klonk vooraf enger dan het was gelukkig, en was zelfs ongezekerd prima te doen.
Tijdens de laatste afdaling keken we nog even om naar de Pigne en La Serpentine waar we gisteren nog opgeklommen waren. Tegen het middaguur waren we weer in Arolla, en zijn we na een verfrissende (en hoognodige) douche weer naar Nederland teruggereden.
Deze zomer een week naar Wallis in Zwitserland geweest. Hier vanuit Arolla deelgenomen aan 'n C1 cursus van de NKBV. De cursus stond als fysiek zwaar te boek. En dat klopte ook wel, deze was fysiek en mentaal zeker zwaarder dan eerdere cursus en gletsjertocht (zie elders op dit weblog). Gelukkig hadden we een goede groep (Daphna, Marieke, Selmar, Emil, Renate en ik). We zijn dan ook allemaal met glans geslaagd, alleen knopen leggen waren we volgens gids Gerhard iets minder goed in geloof ik
In deze categorie op mijn weblog een verslag per dag, beginnende met een inloopdag waarop ik met Renate een korte wandeling gemaakt heb.
Kaarten
Voor de wandelingen, en bijbehorende routeplanning natuurlijk, hebben we deze kaarten gebruikt:
- 283T Arolla, Val de Bagnes – Val D'Hérens, Swisstopo, 1:50.000
- 1326 Rosablanche, Swisstopo, 1:25.000
- 1346 Chanrion, Swisstopo, 1:25.000
Gpstrack & Waypoints
In dit Download Wallis-ALLstaan de tracks en waypoint per dag beschreven. In de berichten hieronder wordt tussen haakjes naar de nummers van be waypoint verwezen, bijv. "(001)".
Tracks:
Waypoints:
zaterdag 28 augustus 2010
Rondwandeling Hotel de la Tza – Cab de la Tsa
4 uur
8,5 km
+850m -850m
Om alvast een beetje ingelopen en geaclimatiseerd te zijn kozen we ervoor deze dag een niet al te lange ronswandeling vanaf ons Hotel te gaan maken. Het weer was ook niet al te best; al hadden we het geluk dat het vooral tijdens de lunch in de hut hard regende.
Vanaf het hotel de la Tza (001) liepen we stroomafwaarts. Even na het bruggetje over rivier overgestoken te zijn liep er een paadje rechts omhoog, waar wij dus rechts af gingen (002). Hoewel we liepen eerst een paar honderd meter te ver door, dit is dus ook gelogd in de track. Maar als je te ver bent zie je vanzelf de grote rotsen met in rode letters erop dat je terug moet. Toen ging het door het bos steil omhoog, totdat de bomen ophielden het het pad geleidelijk omhoog kronkelde. Na het laatste stukje over grote rotsen gestapt te zijn bereikten we de hut Cab de la Tza (003), alwaar de soep ons goed smaakte.
De terugweg was erg makkelijk te vinden (rood-witte markering) en bracht ons net onder Arolla. We zijn toen ook maar even via Arolla (004) teruggelopen naar ons hotel.
zondag 29 augustus 2010
In de ochtend materiaaluitleg en materiaalcheck, en uiteraard een uitleg van onze gids Gerhard wat ons allemaal te wachten stond.
In de middag hebben we lekker in het zonnetje knopen geleerd en daarna nog even op de rotsen in Arolla geklommen.
In de avond, net na eten, nog wat les in kaartkunde gehad en natuurlijk zelf onze eerste echte routeplanning voor de volgende dag gemaakt.
maandag 30 augustus 2010
Hotel Kurhaus -> Cab des Vignettes
5,2km
4:10uur
+1000m -100m
Vandaag echt prutweer. Regen in Arolla en sneeuw vanaf 2200m. Maar nadat Gids Gerhard ons wel tien keer op het hart gedrukt had dat je zelfstandig bij dit weer niet op pad moest gaan namen wij de auto naar Hotel Kurhaus (006) net boven Arolla. Daar startte onze tocht richting Cab des Vignettes (007). De tocht omhoog ging netjes volgens routeschema, al was het laatste stuk over de gletsjer wel zwaar, zeker voor hen die voor het eerst op stijgijzers omhoog moesten.
Na een pot thee en pan soep in de hut begon de afdaling. Het tempo zat er direct in. Dit bleek een test te zijn van de gids hoe we zouden reageren. En enkele honderden meters lager was het tijd voor de valoefeningen in de sneeuw. Met en zonder pickel uiteraard.
Na een welverdiend biertje in Arolla zat onze cursusdag er weer op.
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.